Μουσικό ποστ για μερακλίδες
Την Αρλέττα την έμαθα, ούσα παντελώς άσχετη από ελληνική μουσική γενικά δυστυχώς μέχρι τότε, στο τιμημένο αφτεράδικο της Θεσσαλονίκης Ταξίδι.
Την, βαθιά όμως, εκτίμησα και αγάπησα για κάτι που προσλαμβάνω ότι κάνει, και χρειαζόταν η δική μου συγκεκριμένη κατάσταση για να το αναγνωρίσω.
Και η σερενάτα της δεν μιλά για καμία γάτα. Όμορφα είναι τα ψέματα όταν τα ακούμε τραγουδιστά.
"Κάπως σαν αστείο είπαμε αντίο
Πήρα το πικάπ σου και μου πήρες το ψυγείο
Πήρες τα σεντόνια πήρα τη μπιγκόνια
Κι απ' το χωρισμό μας έχουν κλείσει τρία χρόνια[...]
Άραγε πού να 'σαι άραγε θυμάσαι
Που 'λεγες στη γάτα "σερενάτα μη φοβάσαι
Σ' όλη τη ζωή μου θα 'σαι το γατί μου
Δε θα ξαναδώσω σ' άλλη γάτα την ψυχή μου[...]
Μάτια μου αντίο τέλειωσε τ' αστείο
Πήγα το πρωί και ξαν' αγόρασα ψυγείο
Πάρε άλλα πιάτα βρες μιαν άλλη γάτα
Όμως να θυμάσαι πού και πού την σερενάτα"
Για την επανοικειοποίηση του χωρισμού.
Ο χωρισμός μεγαλοχρόνιων σχέσεων προσεγγίζεται από τον κοινωνικό περίγυρο συνήθως με λύπηση και προσμετράται ως σφάλμα, απογοήτευση, παραίτηση, αδυναμία των μελών της σχέσης.
Μετά από έναν και παραπάνω χρόνο ψυχοθεραπείας και έναν ενδεχόμενο χωρισμό από μια ευτυχισμένη, μακρόχρονη και ουσιώδη σχέση έχω να πω ότι η διαδικασία του χωρισμού είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική, χρήσιμη και όμορφη στην πικράδα της.
,
Όμως ο κάθε χωρισμός, αν και είναι μια συρραφή μικρών και μεγαλύτερων ματαιώσεων, απωλειών και πένθους, είναι επίσης ένα εξαναγκαστικό πλαίσιο να "μάθεις να ζείς" όπως μου είπε ο ψυ μου.
Ασφαλώς δεν χρειάζεται βιωματικά να μαθαίνουμε τα πάντα αλλά κάποια έχουν μπόνους. Όμως.
Το νερό και αλάτι που λέει ο Πασχαλίδης είναι ο χειρότερος του στίχος στο τραγούδι "Βαριές κουβέντες". Όχι, δεν ξεχνάω, δεν προσπερνάω, δεν ξεπερνάω, δεν συγχωρώ. Με αυτά τα βιώματα θα πορεύομαι. Και επειδή ο χωρισμός δεν είναι στην ουσία του αρνητικών συνδηλώσεων, ακόμα και εάν πονάει, ένας χωρισμός είναι να μαθαίνεις την ζωή.
Ένας χωρισμός δεν είναι μαι εύκολη διαδικασία. Κακώς όμως αυτόματα προσλαμβάνεται ως αρνητική. Για το υποκείμενο, θέλει δεν τον θέλει, είναι βήμα προς τα μπροστά.
Όποτε ναι στην Αρλέττα, όχι στον Πασχαλίδη.
Να φτιάχνουμε τρελές πατέντες ΚΑΙ να αγοράζουμε καινούργια ψυγεία.
Και ασφαλώς να θυμόμαστε την σερενάτα όσες βαριές κουβέντες και να ανταλλάχτηκαν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου