Δικαιοσύνη για τον Ζακ/ Zackieoh σήμερα

 14 Απριλίου  ·

Στην πρόταση του για απαλλαγή των τεσσάρων αστυνομικών ο εισαγγελέας στην δίκη των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου, στο τέλος της τοποθέτησης του κατά την 16 δικάσιμο, δηλώνει ότι:

"Δεν αποδείχθηκε ότι οι αστυνομικοί προκάλεσαν τραύματα [...] Η κρίση μου αυτή βασίζεται στις παρακάτω καταθέσεις [...] Ο κ. Καλόγρηας στην κατάθεσή του ανέφερε ότι «αν δεν είχαν άμεση επαφή με το σώμα του, δεν θα μπορούσαν να έχουν συσχετιστεί αιτιωδώς με τα τραύματά του και συνεπώς με το θάνατό του». Η κ. Μαριανού κατέθεσε επίσης πως «αν δεν είχαν επαφή με το σώμα του δεν θα μπορούσαν να έχουν συντελέσει αιτιωδώς με τα τραύματά του και συνεπώς με το θάνατό του». "

"Αν και εάν

1. (υποθετικός σύνδεσμος) εισάγει προϋπόθεση, ή συνθήκη Αν δε βρέχει, θα πάμε βόλτα."

Στην περίπτωση που δεν ισχύει η προϋπόθεση τότε δεν έχει νόημα να εξεταστεί, πόσο μάλλον να ληφθεί υπόψη, το συμπέρασμα της πρότασης.

Όσοι/ες/α θυμούνται, οι αστυνομικοί είχαν αμεσότατη επαφή με το σώμα του Ζ. Κωστόπουλου όσο ήταν ακόμα ζωντανός.

Επίσης, η φράση αυτή από μόνη της αποτελεί μια ταυτολογία που καταλήγει μέσα από το κενό της να αθωώνει και εμένα που ήμουν 500 χιλιόμετρα μακριά εάν ερμηνευτεί εκτός πλαισίου, το οποίο θα έπρεπε να είναι η δράση των αστυνομικών στο πεδίο συγκεκριμένα. Μονάχα εάν αφαιρεθεί πλήρως το πλαίσιο μπορεί να συμβάλλει ενισχυτικά στην πρόταση του εισαγγελέα. Γιατί όχι μόνο οι αστυνομικοί είχαν επαφή με το σώμα του Ζακ αλλά οφείλει να κριθεί και η υπόλοιπη δράση τους ή της απουσίας αυτής. Η παραπάνω συλλογιστική επιβεβαιώνεται από την χρήση της λέξης "αιτιωδώς" από την δεύτερη μάρτυρα και η οποία προφανώς παραβλέπεται από τον εισαγγελέα.

Το παρατηρητήριο zackieohjustice μεταφέρει κάποια από τα τεκταινόμενα εντός της αίθουσας την 2η και 3η δικάσιμο, μέρες όποτε κατέθεσαν οι δύο προαναφερόμενοι ιατροδικαστές. Σταχυολογώ κάποια σημεία.

1ο. Την τρίτη μέρα: "ο συνήγορος Ζαμάνης, για τους τέσσερις κατηγορούμενους αστυνομικούς, ανέφερε πως οι ιατροδικαστές επιβεβαίωσαν «άνευ ενδοιασμού ότι οι πράξεις που αποδίδονται στους 4 [αστυνομικούς], δεν συντέλεσαν σε καμία περίπτωση στις ισχαιμικού τύπου αλλοιώσεις και στον επελθόντα θάνατο»."

2ο. Την δεύτερη μέρα: "Μετά το πέρας της κατάθεσης η συνήγορος πολιτικής αγωγής Κ. Παπαπαντολέων σχολίασε ότι «επανειλημμένα, εμπεριστατωμένα και αμετακίνητα – και κυρίως αμετακίνητα – αυτό που κατέθεσε ο πραγματογνώμονας είναι ότι ο Ζακ Κωστόπουλος δεν πέθανε ούτε επειδή πήρε ιβουπροφαίνη, παυσίπονο, ούτε επειδή ήπιε μπύρες. Μία και μοναδική είναι η αιτία και είναι τα χτυπήματα από το σύνολο των κατηγορουμένων, δεν μεσολάβησε καμία άλλη πράξη, καμία άλλη αιτία. Με ασφάλεια σας το λέω, δεν είχε κανέναν άλλο λόγο να πεθάνει, παρά μόνο τα χτυπήματα»."

3ο. Λίγο πιο πριν, την δεύτερη μέρα: "Ο συνήγορος υπεράσπισης Φίλος εστίασε στα τραύματα που αποδίδονται σε θλων αμβλύ όργανο, σύμφωνα με την έκθεση, ρωτώντας αν τα υπόλοιπα, ελλείψει αυτών, θα ενεργοποιούσαν το μηχανισμό στρες με τον μάρτυρα να απαντάει ότι και τα 17 τραύματα συνετέλεσαν, με βάση την εντόπισή τους. Ο συνήγορος σχολίασε ότι «η απάντησή σας δεν είναι απλή, υπάρχουν 6 άνθρωποι που δικάζονται, και δεν είναι γιατι είναι κακός ο εισαγγελέας που διέταξε τη δίωξη, δικάζονται από αυτά που είπατε εσείς».

Τα τρία αυτά σημεία τα επέλεξα γιατί βρίσκω ότι αναδεικνύουν, μέσω της αντιπαραβολής τους, αφενός τις διαφορετικές ερμηνείες των καταθέσεων των δύο ιατροδικαστών από διαφορετικά μέρη της δίκης, αφετέρου την υιοθέτηση του αφηγήματος των υπερασπιστών των αστυνομικών από τον εισαγγελέα και τρίτον και κυριότερο, την παραδοχή του συνήγορου υπεράσπισης Φίλου ότι οι κατηγορίες προς τους αστυνομικούς είχε ως έρεισμα τις ιατροδικαστικές εκθέσεις, πράγμα που φαίνεται να παράπεσε κάπου μέχρι την 16η δικάσιμο.

Αν (see what I did there) ο εισαγγελέας στοιχειοθετεί τις προτάσεις του στα παραπάνω, θέλω να είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη. Θέλω να είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη γιατί, πέραν της οντολογικής μου ανάγκης που συγκρούεται με την γνώση μου αναφορικά με την ταξική και έμφυλη θέση του νομοθέτη και δικαστή, ανατροπές σε σημαντικές δίκες ξαναέγιναν, βλέπε χα, και άρα μπορούν να ξαναγίνουν.